Als professional kom je je collega’s tegen in intervisiegroepen. Ja zelfs, je hebt elkaar hard nodig om tot verdiepende reflectie te komen en je blinde vlekken te leren kennen. Maar waarom beperken we ons daarbij steeds weer tot verbale methoden? We bespreken de casus, praten over de context en de achtergronden en wisselen tips uit voor een passende aanpak. Soms een beetje saai, toch?
In de workshop “Intervisie anders” zijn we aan de slag gegaan met organisatie- opstellingen als methodiek voor intervisie. Het werken met opstellingen is een uit Duitsland afkomstige methodiek om systeemdynamieken van organisaties zichtbaar te maken. De methodiek is verwant aan rollenspelen en psychodrama.
In de workshop zijn een aantal structuuropstellingen gepresenteerd, die in intervisiegroepen te gebruiken zijn, zoals:
Uitgangspunt is altijd een ‘probleem’ dat iemand inbrengt. Vervolgens kan één van de groepsleden als begeleider voor de opstelling optreden. Zo’n opstelling duurt kort, misschien maar tien of vijftien minuten. De opstelling wordt ook niet volledig uitgewerkt, maar beperkt zich tot de ‘diagnose’. Dat is voldoende om net even iets aan het licht te brengen, waar je met praten niet zo snel achter zou komen. En het wonderlijke is dat we vrijwel niets van het probleem hoeven te weten.
Meer informatie over de gebruikte formats kunt u bij ons kantoor verkrijgen.
Literatuur:
Een aantal van de beschreven formats zijn terug te vinden in: Matthias Varga von Kibéd & Insa Sparrer, Ganz im Gegenteil, Heidelberg: 2000.
